An Egg

It’s too hard to break this barrier! It’s really hard to break it and get freed from where I’m… I tried it. I tried a lot. But I couldn’t; I’m not that strong to do it. I could listen to them. I could readily listen to what’s going on outside this complicated blockade. Mama…. I know her; most of the times, I sleep so peacefully under the warmth she gives me. But when I’m awake, I couldn’t see anything else other than this dotty glue surrounding me. It’s so dirty, I must say. My sparkling eyes are always wet with this stewed glue! It’s so disgusting.. I wanna go out. For that, I must have to break it. I must break this yellow- No! It’s not white– shell around me and go out to see what’s precisely happening there, not only through the voices, but also through my vigilant eyes, both eyes; I want to see myself. I want to see the whole world, then! I want….. No… I don’t know. Am I right with what I just said to you? Shall I’ve to break it? It’s here where I’m alive rightly at this moment. I don’t know how it’ll be outside! I have listened to most of their calls. But what if they’re not right? What if they’re fake? I’m here! I’m alive here. This is my world, then why should I break it? Why should I go out to see an unreal world, a dusky- wide space that I haven’t ever seen yet? It’ll be so cunning to do so, uh? Yes, it’s… Isn’t it? No, it’s….

Photo Credits: Google Images

Hardcopy Or Softcopy?

Hey folks! I’ve received a mail from a blogging friend of mine last night who has asked me regarding my inactiveness in the blogging platform these days. It was then, I reminded about this simple blog space I’ve created  2 years back under the blogging domain’s network. And yes, I’m not that active like before here. It’s not because I’m too much busy these days, though I’m taking a short- break from the virtual world completely for a change. It doesn’t mean that I lost my interest for blogging as well; I would come back whenever I feel like the same as before. However, I’m trying my level best for not missing any of the updates from you people, the ones I follow back, and of course, it’s really nice to read all of you. Stay calm and keep blogging, Fellas. *smiles*

Rather than wandering in and around all through the virtual world, I’m giving much attention for reading books these days. I’ve already completed The Prophet written by Kahlil Gibran, My Story written by Kamala Das, A Book Of Short Stories written by Edgar Allen Poe, another one written by Padmarajan, Kafka On The Shore written by Haruki Murakami and The Fault In Our Stars written by John Green within one and half month or so; and now, I’m reading the softcopy of How I Braved Anu Aunty & Co-founded A Million Dollor Company,  a humorous- true story written by Varun agarwal, an Indian author. Among the ones I read, I had the hardcopies of all the above mentioned books except Murakami’s Kafka On The Shore and hence it was such a wondeful time I’d being together with those ever written best sellers and reading them, most of the times during the midnight with a cup of hot coffee/ tea in my hand. 

Here is an account on the differences I felt while reading a hardcopy over a softcopy; it’s not about which copy you read, but the reading process is what actually does matter, I know. Anyway, have a look at it and I would love to know regarding your perspectives about it too.

1) Reading a hardcopy is superb-sexy even if you do/don’t know the softness of a softcopy.

2) Handling a hardcopy is much harder than handling a softcopy; if you’re not that bad at reading the hardcopy/softcopy of a book, I suppose, you’ve already got the right meaning behind what I said. You may have to spend more time while reading hardcopy rather than a softcopy.

3) Not any softcopy could give you the printed fragrance of a hardcopy, and thus an inner peace; reading a hardcopy by holding it directly in your hands and turning the pages just seem so nice to escape at least for a few seconds/minutes from the real world to an epic world of innumerable thoughts.

4) Having a good number of your favorite books in your library can make you feel so jealous on yourself for the unique treasure you’ve.

5) Addiction factor! Yea.. Of course, hardcopies are too good at it.

6) That’s the thing about books; it would definitely kill your time so easily.

Photo Credits: Google Images

– Rahul

 

I say…!

Reflection

The secret behind me

Lies inside my heart,

Phenomenally,

As a reflection of myself

Along with the timeless emotions,

Love or pain,

And the changes it can bring,

To me, later.

~

My soul speaks

For a  rattling action,

To find those emotions,

Pinned to questions or answers.

I say,

It betrays my thoughts,

Visualizations,

And how I review my world!

Photo Credits: Google Images

7 മിനിറ്റുകള്‍

“രാഹുല്‍ അശോക്‌! താങ്കളെ എനിക്ക് വളരെ അധികം ഇഷ്ടമാണ്. ഒരുപക്ഷേ ഇനിയും ഞാന്‍ ഇത് പറയാതിരുന്നാല്‍ എനിക്ക് താങ്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുമോ എന്നൊരു ചെറിയ  ഭയം എന്റെയുള്ളില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം, എനിക്കിത് ഈ നട്ടപ്പാതിരാക്ക് തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുവാന്‍ തോന്നിയത്”

ആ പാതിരാത്രി എനിക്ക് വന്ന കോള്‍ ഇത്രയും കോളിളക്കം എന്റെ ഉള്ളില്‍ സൃഷ്ടിക്കും എന്ന് അന്നേ വരെ ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല. ഇതെന്നാലും….? ഛെ…! പണ്ടാരം. കേട്ട പാതി തന്നെ ആസകലം രോമാഞ്ചം വന്ന് ഞാന്‍ എവിടെയൊക്കെയോ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു സ്വബോധത്തില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ 2 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ലവളെന്നാലും മുഖത്തടിച്ച പോലെ എന്നോടിത് പറഞ്ഞൂല്ലോ! എഞ്ഞാ ചങ്കൂറ്റം ആ പൂച്ചക്കണ്ണിക്കു?!

“മോളേ…! സത്യം പറഞ്ഞോ. നീ ചുമ്മാ ആളെ വടിയാക്കുവാന്‍ ഉള്ള പരുപാടിയല്ലേ? പോടീ പോടീ! വല്ല കൊച്ചു പയ്യങ്ങളോട് പോയി കളി”, ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“എടോ! താനല്ലേ ഈ രാഹുല്‍ അശോക്‌?”, അവള്‍ ഇമ്മിണി കാര്യായിട്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു.

“ആണോ?! അത്…! അല്ലേ…? അതേല്ലോ! ഞാന്‍ തന്നെ ആണ് രാഹുല്‍ അശോക്‌”, ഇച്ചിരി സംശയഭാവത്തോടെ ഞാനും അങ്ങ് പ്രതികരിച്ചു.

“എന്നാല്‍ ഞാന്‍ നിന്നോട് തന്നെ ആണ് പറയുന്നത്! നിന്നെ എനിക്കൊരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്, Dude. എനിക്ക് നീയില്ലാത്ത ജീവിക്കാന്‍ പറ്റില്ലാടാ.”, ആ പൂച്ചക്കണ്ണി ആഞ്ഞടിച്ചു.

“എന്റമ്മോ! നീ ചുമ്മാ കളിപ്പിക്കല്ലേ, കൊച്ചേ. ചേട്ടന്‍ ഇതൊക്കെ കുറേ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്. മോളൂട്ടി വേഗം സ്ഥലം വിട്ടോ..”, എനിക്കും ഏതാണ്ടൊക്കെ പോലെ തോന്നിത്തുടങ്ങിയത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ അവളെ വേഗം ഒഴിവാക്കി വിടുവാനാണ് ശ്രമിച്ചത്‌.

“WTF, Man? ചുമ്മാ എന്റെ 5 മിനിറ്റ് നശിപ്പിച്ചു! താനൊക്കെ എന്ത് മനുഷ്യനാടോ? ഒരു പെണ്ണ് നട്ടപ്പാതിരക്കു വിളിച്ച് ഇങ്ങനയൊക്കെ തരം താഴ്ന്നു സംസാരിച്ചിട്ടു പോലും…..? You know what **** is…? *തെറി വിളി*

“എന്തെടെ, പൂ** ***ളെ! ആണുങ്ങളോട് കളിക്കാന്‍ നിക്കല്ലെട്ട. നീ ‘വെ’വരം അറിയും. നേരിട്ട് വാടീ, പുല്ലേ!”

“__________________________________________________________”

“_______കു—_________________    _____****_________________!”

1 മിനിറ്റ് 20 സെക്കന്റ്‌ കഴിഞ്ഞ്:

“The number you’re dialing is currently switched off. Please try again later….!”

“താങ്കള്‍ വിളിക്കുന്ന നമ്പര്‍ ഇപ്പോള്‍ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ചെയ്തിരിക്കുവാന്. ദയവായി അല്‍പ്പം നേരം കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കുക”

*BEEPS*   *BEEPS*  *BEEPS* *BEEPS* *BEEPS*

കുറിപ്പ്: ഇത്തരം ഒരു എത്തും പിടിയും ഇല്ലാത്ത ‘കഥ’ നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ലെന്ന് വളരെ താഴ്മയായി പറയുന്നു. ‘ന്യൂ ജനറേഷന്‍’ പടങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നാലെ പായുന്ന ഒരു സാധാരണ മലയാളിക്ക് ഇതൊക്കെ എന്ത്. അങ്ങനയൊക്കെ തന്നെ അല്ലേ നിങ്ങള്‍ക്കും?

സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ മുന്‍പ് പലരും ആണ്‍-പെണ്‍ ഭേദനം ഇല്ലാതെ പറയാന്‍ മടിച്ചിരുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഇപ്പോള്‍ ഒരു പടത്തിലൂടെ തുറന്നടിക്കുന്നു. കാലം പോയ പോക്കില്‍ ഇത്തരം ബാലിശമായ ചിന്തകള്‍ക്ക് പ്രാധാന്യം നല്‍കിക്കൊണ്ട് പടങ്ങള്‍ ഇറക്കുമ്പോള്‍ അത് ഹിറ്റ്‌ ആകുന്നു. പിന്നീടങ്ങോട്ട് അത്തരം ചിത്രങ്ങളുടെ ചാകരയാണ്! ചാകര…