Thira (തിര) Movie

Thira Malayalam Movie

വിനീത് ശ്രീനിവാസന്‍ ഒരു ചെറിയ ഭീകരന്‍ ആണെന്ന് നമ്മളെല്ലാവരും ആ പയ്യന്റെ ഇതിനു മുമ്പുള്ള പടങ്ങളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കിയട്ടുള്ളതാണ്. എന്നാല്‍ ഇന്ന് അതില്‍ നിന്നും വിപിന്നമായി മലയാള സിനിമ ചരിത്രത്തില്‍ തന്നെ ഒരു കൊടുംഭീകരനായി മാറുവാനുള്ള ഊര്‍ജവും ചങ്കുറപ്പും തനിക്കുണ്ടെന്ന്‍ തിരയുടെ വരവോടെ തെളിയിച്ചിരിക്കുവാണ്‌ അദ്ദേഹം. എപ്പോഴും വിനീതിന്റെ പടങ്ങള്‍ കാണുന്നതിന് തൊട്ടു മുമ്പ് വരെ ഒരു സാധാരണ പ്രേക്ഷകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ എനിക്ക് വളരെ പ്രതീക്ഷകള്‍ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. അത്തരം പ്രതീക്ഷകളോട് മലയാള സിനിമ ഇതുവരെ കണ്ടതില്‍ വെച്ച് തന്നെ ഏറ്റവുമധികം പ്രതിഭാസമ്പന്നത നിലനിര്‍ത്തുന്ന ശ്രീനിവാസന്റെ പുത്രന്‍ നീതി പുലര്‍ത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. ഒരു പടം ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അതിനു പിന്നിലെ പ്രധാന ‘തലയ്ക്ക്’ എങ്ങനെയൊക്കെ നോക്കിയാലും പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയായിരിക്കാം വിനീതിലെ സംവിധായകനിലെ സാമര്‍ത്ഥ്യം തിരയിലൂടെ കണ്ടിറങ്ങിയ എനിക്കിങ്ങനയൊക്കെ പറയേണ്ടി വന്നത്.

മലയാള സിനിമയില്‍ തികച്ചും പുതമകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു സാമൂഹ്യപരമായ വിഷയം പശ്ചാത്തലമാക്കി മുന്നോട്ടു പോകുന്ന രാകേഷ് മണ്ടോടിയുടെ കഥ. അതിലൂടെ തന്നെ ശോഭാനയെന്ന നടിയിലെ കഴിവും അമരത്വവും അങ്ങേയറ്റം വിളിച്ചോതുന്നതും ശ്രീനിവാസന്‍ കുടുംബത്തിലെ തന്നെ ഒരംഗം തന്റെ മാസ്മരികത നിറഞ്ഞ അഭിനയത്തിലൂടെ പൊട്ടിത്തെറികള്‍ക്കു തുല്യമായ എടുപ്പോടെ തന്നിലെ അഭിനേതാവിന്റെ വരവറിയുക്കന്നതുമായ ഒരു പടം. വളരെ ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ തിരയെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയാം.

ഇതൊരു പൊടിപൊടിപ്പന്‍ പടമാകാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളും നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടാണ് പടം തുടങ്ങുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ശോഭനയുടെ രോഹിണി എന്ന സാമൂഹ്യപരമായ ധാര്‍മിക ബോധ്യങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട് കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെ കടന്നുവരവ് അവരുടെ നിര്‍ഭയത നിറഞ്ഞ ഡയലോഗുകളിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിയതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. അത്രക്ക് മികച്ച ഡയലോഗുകളാണ് ഓരോ സ്ഥാനത്തും ഈ പടത്തിലുടനീളം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. കഥാതന്തുവില്‍ യുവത്വം തുളുംബിനില്‍ക്കുന്ന നായകനായി എത്തുന്ന ധ്യാന്റെ നവീന്‍ എന്ന കഥാപാത്രവുമായി രോഹിണിക്കു ഇടക്കെവിടെയോ കൂടിച്ചേരേണ്ടി വരുന്ന സാഹചര്യവും അതിനു പിന്നാലെ അവര്‍ക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിലൂടെയും തിര പിന്നീടു മുന്നോട്ടു പോവുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ സാമൂഹ്യ വിഷയം കേരളത്തില്‍ അത്ര കണ്ടു പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ടാവില്ലെങ്കിലും ഇന്ത്യ മഹാരാജ്യത്ത് ഈ വിഷയത്തിന്റെ വ്യക്തത എത്രത്തോളമുണ്ടെന്നു നിങ്ങളെ ഈ പടം എവിടെയെങ്കിലുമൊക്കെ വെച്ച് ചിന്തിപ്പിക്കുമെന്നത് തീര്‍ച്ച തന്നെയാണ്.

ഇതിനെല്ലാമുപരി ഇതുപോലെയൊരു പടത്തിനു വളരെ അനുയോജ്യമായ പശ്ചാത്തലസംഗീതവും DOPയും തിരയെന്ന മലയാള സിനിമയെ കൂടുതല്‍ മനോഹരമാക്കുന്നു. പടം കഴിയുമ്പോള്‍ ഇനിയും അവസനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത, എന്നാല്‍ എത്രയും പെട്ടന്ന് ഈ trilogy ശ്രേണിയിലെ അടുത്ത പടം കാണുവാനായി നിങ്ങളിലെ സിനിമ പ്രേമിയെ മോഹിപ്പിക്കും വിധത്തിലുള്ള ചില പൊടിക്കയ്കള്‍ സംവിധായകന്‍ വളരെ വിജയകരമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമെന്ന് പറയുമ്പോഴും തിരയിലെ യാതാര്‍ത്ഥ്യം നോക്കിക്കാണുവാന്‍ ഇനിയും 2 പടങ്ങള്‍ കൂടി കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു, അതും പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് അസ്തമനം കല്‍പ്പിക്കാതെ തന്നെ.

Verdict: 4/5

PS: ഒരു പടത്തിന്റെ സുപ്രധാനമായ ഘടകമായ അതിലെ കഥയെ വെട്ടിക്കീറുവാന്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ഈ ചെറിയ റിവ്യൂയിലൂടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. നിങ്ങളിലെ സിനിമ പ്രേമിയും ഇത്തരമൊരു പടത്തിനു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച അണിയറപ്രവര്‍ത്തകരുടെ അധ്വാനത്തേയും ഞാന്‍ വില കല്‍പ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പടം മിസ്സ്‌ ചെയ്യാതെ വേഗം നേരിട്ട് പോയിക്കാണൂ, ഗെടികളെ.

Gravity

Alfonso Cuarón‘s Gravity brings an outstanding visual treat in connection with an outer space story for the viewers during this movie season. I always do fail whenever I undoubtfully expect and predict the entertainment value and quality at its peak from a movie before its official release. Hence I seriously gave a special attention to avoid it for this time, even after watching its locomotive trailer, a must watch recommendation given by a mate. I was also least bothered regarding the transmission of Cuaron as a director from his other 2 extremely different movies that I’ve seen, a fantasy-magical scripted plot in “Harry Potter and the Prisoner of Azkaban” and “Children of Men“, a dystopian-incisive-science fiction thriller fully based on a few obdurate happenings in 2027.

Gravity displays the plot of a shuttle space mission done by Dr. Ryan Stone, a NASA Engineer, accompanied by Matt Kowalski and the very unexpected challenges they were supposed to face during their journey to space. Sandra Bullock (Dr. Ryan Stone) and George Clooney (Matt Kowalski) did their level at its best, more than just ‘best’, for adopting and executing themselves as the major leading roles in the movie. In fact, “The Descendants” actor, Clooney hasn’t had a loopy role to shine throughout the flick, but he had done his sequences including formal humors which could definitely keep the viewers on their seats, especially at the beginning stages. At the same time, if I say, Gravity as a Hollywood movie is made and meant only for Sandra Bullock to hitch it as a milestone in her movie career, I doubt, there is nothing odd in it. Yeah, she did it…! That too, far better than any other actresses who had done movies that came under the same genre before.

While coming to the graphics and 3D part of the movie, it’s unconditionally “breathtaking”. If I shall take the top 5 list of the best 3D movies I’ve watched so far, Gravity would be one among them. I wondered at many parts of the movie on which the hi-fi visuals bugged at my eye sights. Since it is a technology related, outer space flick, don’t underestimate the effects which can bring the enormous visuals right in front of your screens.

All in all, Gravity is an authentic-experimental-novelty filled overt movie which gives value for your money and time. C’mon..! For whom you’re waiting for now then? Book your tickets at the nearer by theatres soon, watch it, experience the real 3D effect and enjoy it with a packet of snacks.

Verdict: 4.5/5

Trailer:

Neelakasham Pachakkadal Chuvanna Bhoomi

Neelakasham Pachakkadal Chuvanna Bhoomi (Blue Sky Green Sea Reddish Earth) is a highly stagnant Malayalam journey movie that I’ve seen for the very first time! I had an intention before watching the movie from its official teaser and theme song that it’ll be a pure copy-paste version of Che’s Motorcycle Diaries which has got a few notable similarities in one or the other way. Sameer Thahir, the director whose last 2 movies, Chappa Kurishu and Isha in 5 Sundarikal, were the copied versions of other language movies though. But, by the running of the movie on the screen itself had proved that my prediction was wrong. It displays the story of Kasim and his journey from Southern India to Nagaland along with his closest friend Suni on their Royal Enfield Bullets for seeking Kasim’s lost love.

Sameer Thahir as a director hadn’t ever put any sturdy impact on me through his movies before, but there is a slight contrast with that for this time anyway. Yeah! I really did like the way of presentation he has adopted for this beautifully portrayed movie. Perhaps, like Lijo Jose Pellissery, we’re lucky only by now to recognize and accept Sameer Thahir’s creativity and style at least by his 3rd movie. The visuals emerging out from the projector to the theatre screen has provided a deep-lively-refreshing effects on viewers and it can be noted as one among the major internal factor behind the spectacular glory of Neelakasham (blue sky) during this festival season. The rising super stars, Dulquar Salman-Sunny Wayne team once again did such a great job through the 2 characters (Kasim and Suni) in the movie. Their combination sequences really worked well and they were all packed perfectly with quality at its peak; especially their riding sequences. The other major roles in the movie did by the Manippuri actress Surja Bala (Assi), Aena Saha, Bengali actor Drithiman Chatterjee, Joy Mathew and others performance were also appreciable ones. 

The script, dialogues, BG score and music suits only with the storyline of the movie; hence it can’t be considered as worth ones. All in all, this is a 100% enjoyable flick comes under the genre of journeys through the different parts of our nation and true love. If you’re willing to watch a 2 and half hour movie with very innovative making and visuals, don’t wait for another turn! Neelakasham Pachakkadal Chuvanna Bhoomi is waiting for you in the theatres near by you.

A single thought which has truly inspired my heart from the movie:

“എന്റെ വിധി, എന്റെ തീരുമാനങ്ങള്‍ ആണ്”

Translation

“My destiny is my decisions”

Verdict: 4/5

Official teaser:

Review: Mumbai Police

Mumbai Police Movie – Malayalam, a psychopathic cum fiery investigative scripted flick which I have seen in Malayalam after such a long time. I don’t personally believe that there is anything special in the direction part by Rosshan Andrrews(considering the fact that Cassanova wasn’t a stabbing success in his career), major leading actors including Prithviraj (in as ACP Antony Moses) or Jayasurya (in as ACP Aryan John Jacob) and Rahman (in as CP Farhan). Even if I they garbed the police uniforms and known as Mumbai Police together as a ‘team’, I doubt whether they have done something inexplicable in this fab movie. Yeah! This is really a fabulous-enjoyable movie which a crazy Mallu movie viewer could fall in with. I was lil confused about, what or how to write a review about this movie? The reason behind it is a hectic factor though. 
For me, the most basic, but the counterpart during the interpretation of a good movie is its unbiased story itself. That’s what I have mentioned above! I mean, what’s so special while speaking about ‘Mumbai Police’? Story, uh? Yeah! Bobby-Sanjay combination has once again proved their deliberate epic symbol on the writing part and showed us that, they are inconclusively still awake for heating their brain cells for the audience. Hence, I’ll give the whole ratings and applauds to these 2 gentlemen, who have had worked so hard on generating a tonic story part and give us a very thoughtful piece of script.
 
You aren’t suiting well with the behavior and attitude of a police officer, Appu. Could have been much better, if you show the kind of tempestuous nature which is a must character for a police officer in the movie. It doesn’t mean, ya have disappointed the viewers in any way, but we are expecting enough from your inborn acting skills.

The BG score did by Gopi Sunder and cinematography by R. Diwakar were all set in an unbeatable quality for a  mystery tagged movie like this. 

VERDICT: A must watch one for the viewers, who could accept the hidden ‘realities‘ happening in our current society and appreciate this team as a whole for the courage they had put together in its making.

Review: Amen

‘Amen’– A pakka script based and wisely did flick from Mallu industry which I saw after crossing 2 and half months of this 2013 with uncountable numbers of star valued, big cum short budgeted raunchy movies. Yes! It’s after such a long while, I’m watching a memorable Malayalam movie which has truly touched my inner heart as a viewer or entertain me at its max for the bucks which I had spent in watching it. A movie with “very elateful humor-pragmatic story-divine romance-dominant locations-excellent crew-flamboyant cinematography-opportune music”, that all together makes this Lijo Jose Pellissery’s divine thread as an assorted one from the recently released flicks. The transformation of this young director is somewhat interesting though. He had tried action and mystery thrillers via ‘Nayakan’ and ‘City of God’, but this one? If he had taken that substantial gap meant for the making of a mixed chaste work, indeed, you did it, Gentleman. *HUGS*

I felt the unsurprising effort put by this Director Sir while choosing the actors and co-workers who all are a part of this project and everyone including a guest comer had done their level best in handling their roles well on this jejune village story. When it comes to Indrajith, he is going to become a trailblazer with this single project. You haven’t done a rookie character, but so touching-nondescript leading initiator throughout the movie in our arising Mallu field.

You could watch a senescent and shyness portrayed Fahad Faasil in this movie, which would be definitely a worth one in his career. The sensuality pictured Kalabhavan Mani, Swati Reddy debut into Mallu industry, Rachana Narayanankutty’s dogmatic styled acting, bits by Kulappulli Leela and all really worked well at every point of the movie.

The background score and music adopted also gave a distraught quality throughout while watching it. What made this movie ‘so’ special for me was the impact which it has put on me at the ‘end’ I guess? I was a bit uncomfortable with the giant cheering by various fan followers in the theatre when the movie was ON (PS: It doesn’t mean, I’m incompatible with all those theatre fun with these guys, but it wasn’t a right time for me at that instant). When it came to the end, the scabby overwhelming mind in me burst out fully for being a part of such a large crowd and flashed throughout here and there inside the theatre by the loud ring of applauding and overjoyed comments. Amen….! ❤

Verdict: MUST WATCH ONE especially during this Easter season!